Καλοκαιράκι
Δεν ήθελα να γράψω άλλο για τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Άλλωστε στο twitter μου εκφράζω τους έντονους προβληματισμούς μου αυτή τη περίοδο. Έρχεται καλοκαίρι ρε γαμώτο και πρέπει να αλλάξει η ψυχολογία μου. Εδώ στο Surrey δεν πρόκειται να ζήσω καλοκαίρι αφού μέσα Μάη έχει κωλόκαιρο με κρύο και βροχές και πραγματικά περιμένω πως και πώς να γυρίσω Ελλάδα τον Ιούλη. Είναι μακριά ακόμα το ξέρω. Όπως επίσης ξέρω οτι μόνο οταν χάσεις κάτι το εκτιμάς. Μην τα ξαναλέμε, δεν μετανιώνω για τίποτα. Αλλά μερικά πράγματα μου λείπουν. Πάντα θα μου λείπουν…
Καλοκαιράκι έρχεται λοιπόν και το μόνο που το θυμίζει εδώ πάνω προς το παρόν είναι οι σποραδικές ημέρες καλοκαιρίες όπου έχει γύρω στους 15-16 βαθμούς Κελσίου και πηγαίνουμε να απολαύσουμε ένα από τα άπειρα πάρκα της περιοχής ή στα μεγάλα κέφια στο Λονδίνο (Kensington gardens κυρίως). Ελπίζω να σταματήσει κάποτε να βρέχει και να έχει κρύο γιατί καταντάει κουραστικό αλλά όπως συχνά μου απαντάνε οι Άγγλοι όταν γκρινιάζω: “Welcome to England“. Ο Στεφανούλης και η μαμά του θα είναι οι τυχεροί που σε τρεις εβδομάδες θα επιστρέψουν Ελλάδα αλλά εγώ θα πρέπει να περιμένω λίγο ακόμα δυστυχώς 
.
Έχω τόσες υπέροχες αναμνήσεις από καλοκαιρινές εκδρομές στην Ελλάδα και τόσα όνειρα για το μέλλον για οικογενειακές εξορμήσεις στην πατρίδα, αφού θέλω ο Στεφανάκος να γνωρίσει την χώρα του…και όχι μόνο. Το αγαπημένο μου μέρος μάλλον είναι το Ιόνιο: Κέρκυρα, Ιθάκη, Ζάκυνθος. Το έχω δηλώσει. Θέλω να γεράσουμε και να μένουμε σε ένα σπιτάκι στην Κέρκυρα, με τον κηπάκο μας, τα δέντρα μας, ένα μπαλκόνι με θέα την θάλασσα όπου το απόγευμα θα καθόμαστε για το καφεδάκι μας με την σκιά ενός πεύκου να μας δροσίζει. Δεν νομίζω οτι ζητάω πολλά έτσι; Την Ιθάκη την λατρεύω αφού έχω περάσει άπειρα καλοκαίρια εκεί. Μικρός ήσυχος τόπος που αγαπάνε οι celebrities. Μην φανταστείτε φοβερές παραλίες αλλά υπέροχοι άνθρωποι και κυρίως αυτό που λατρεύω εγώ σε ένα μέρος: χαρακτήρας!
Σαν τη Χαλκιδική δεν έχει και όντως ο τόπος αυτός έχει μερικά φανταστικά μέρη. Κλασσικά Χανιώτη κάθε χρόνο στο εξοχικό του πεθερού που ενώ παλιά ήταν φανταστικά τώρα έχει γίνει τόσο δημοφιλές θέρετρο που πλακώνει η μισή Ρωσία και η μισή Σερβια και μπαίνεις στη θάλασσα και βγαίνεις λαδωμένος από το πολύ αντηλιακό. Όμορφο μέρος αλλά πολύ φασαρία. Respect στο beach bar Μπάχαλο και στην ταβέρνα Τσαπαρί στο Πευκοχώρι. Το δεύτερο πόδι σαφώς πιο ήσυχο και με ομορφότερες παραλίες. Πέρισυ με ολόκληρη την οικογένεια απολαύσαμε την μαγική παραλία του Assa Maris στα Πυργαδίκια. Το ξενοδοχείο καλό αλλά not value for money αλλά η παραλία ονειρική και σχεδόν private. Γαιδουρονήσι δίπλα στην Αμμουλιανή για πιό παρείστικες-καμπιγκ καταστάσεις όσο και αν σιχαίνομαι το κάμπιγκ. Ακόμα θυμάμαι τις δυο μοναδικές φορές στο φοιτητικό κάμπινγκ στο Ποσείδι όπου έκατσα μόλις ένα βράδυ. Άντεξα μάλλον είναι η καλύτερη λέξη. Μπορεί να είμαι υπερβολικά καλομαθημένος αλλά δεν νομίζω οτι είναι υπερβολή να νευριάζεις όταν δεν κοιμάσαι ούτε ένα δευτερόλεπτο όλο το βράδυ επειδή όλες οι σκηνές δίπλα σου τραγουδάνε, φωνάζουν, μιλάνε ενώ ο φίλος σου στη σκηνή έρχεται τύφλα και ξερνάει όπου βρει! Υπέροχες καταστάσεις αλλά μακριά από μένα!
Το Αιγαίο δεν το έχω χαρεί όσο θα ήθελα. Ούτε την Κρήτη. Μόνο στα Χανιά πέρισυ για δουλειά. Μαγευτικό μέρος. Υπέροχο φαγητό και άνθρωποι κάτι παραπάνω από φιλικοί (Βασίλη σου χρωστάω φιλοξενία φίλε). Από Αιγαίο μπορώ να πώ οτι η Πάρος ήταν υπέροχη και σαν πιτσιρικάς με παρέα έχω μόνο ευχάριστες αναμνήσεις οταν είχαμε πάει με την Δήμο Κομοτηνής. Ακόμα θυμάμαι τί πέραση είχα στην Μύκονο. Από το λάθος φύλο. Σκιάθο επίσης θυμάμαι με καλή παρέα στις υπέροχες παραλίες της. Κουκουναριές forever. Πολύ φασαρία όμως. Είμαι για πιό χαλαρές καταστάσεις εγώ. Και τί πιο χαλαρό από πραγματικά το ομορφότερο νησί στο κόσμο, την Σαντορίνη. Και μην ακούσω βλακείες οτι είναι μόνο για ρομαντικούς. Έχει τέλειο χαρακτήρα, τέλεια τοπία και ρομαντικά εννοείται, παραλίες διαμάντια και μια θέα…..Απλά μαγικό νησί. Μικρός θυμάμαι να γυρίζω με τους γονείς και να βαριέμαι οικτρά, όλη την Μυτιλήνη (sorry κουμπάρα). Ωραίο νησί αλλά το πρόβλημα είναι οτι δεν καταλαβαίνεις οτι είναι νησί. Και μειον για μένα οι παγωμένες παραλίες. Στα συν οι παπαρίνες (το λέω καλά;;) σαρδέλες στην Καλλονή.
Απωθημένα πολλά μέρη: Κρήτη, Μήλος, Ρόδος (εντάξει πήγαμε 5ήμερη αλλά δεν θυμάμαι τίποτα), Κώς, Παξοί, Πελοπόννησος. Σκοπεύω να τα γυρίσω όλα με την οικογένεια μου. Και όλο το κόσμο αν γίνεται. Αυτό το καλοκαίρι μας βλέπω βέβαια οικονομικά στο εξοχικό στην Χαλκιδική. Χαλαρά. Τον Οκτώβρη έχει Βερολίνο. Όσο μεγαλώνει και ο μικρός θα είναι ακόμα καλύτερα να πηγαίνουμε εκδρομές. Ελλάδα, Αγγλία, Ευρώπη. Αλλά ξαναλέω. Σαν την Ελλάδα δεν έχει. Ευλογημένος τόπος με καταραμένους ανθρώπους. Γαμώτο.
Καλό σας βράδυ και συγνώμη για το άσχετο post. Απλά κουράστηκα και θέλω διακοπές. Θέλω να μυρίσει καλοκαίρι. Για να δώ τι καιρό έχει τώρα 22.52 Παρασκευή βράδυ στο Surrey……………..βρέχει.
Περί φορολογίας (UK style)
Τί να προσέξετε για να μην την πατήσετε όπως και εγώ θα μπορούσε να είναι ένας άλλος τίτλος. Φυσικά δεν είμαι ειδικός αλλά θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την πρόσφατη εμπειρία μου με την… ας πούμε ΔΟΥ και τί πρέπει να προσέχει κανείς για να μην την πατήσει σαν κ εμένα.
Όπως έχω ξαναγράψει ΔΟΥ, εφορίες κτλ εδώ δεν έχει. Σαν μισθωτός (για τους ελεύθερους επαγγελματίες έχει άλλο καθεστώς) δεν έχω να κάνω δήλωση, να στήνομαι σε ουρές, να μαζεύω αποδείξεις, τίποτα. Όλες οι κρατήσεις γίνονται αυτόματα από τον μισθό μου βάσει του συνολικού annual gross salary (μικτός ετήσιος μισθός) και διαφόρων άλλων παραμέτρων οι οποίοι φαίνονται αναλυτικά στην ιστοσελίδα του HM (HM Revenue & Customs) και που ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσετε αν έρχεστε για δουλειά UK. Φυσικά απαραίτητο είναι να έχετε και National Insurance Number (NIN) -ας πούμε ΑΦΜ- για το οποίο θα πρέπει να κάνετε αίτηση στο τοπικό σας Jobcentre Plus (κάτι σαν ΟΑΕΔ). Δείτε οδηγίες και τα απαραίτητα τηλέφωνα εδώ. Αν δεν έχετε NIN τότε η κυβέρνηση θα σας δώσει ένα emergency tax code μέχρι να πάρετε NIN και να ξέρει με τί να σας φορολογήσει ουσιαστικά το κράτος. Γιατί αυτό είναι το tax code: ο συντελεστής που δείχνει με τί ποσοστό θα φορολογείστε. Και θα πρέπει να δώσετε μεγάλη σημασία σε τί tax code έχετε γιατί μπορεί να βρεθείτε προ εκπλήξεως. Όπως εγώ πριν 2 εβδομάδες περίπου.
Όταν πήραμε το payslip του Απρίλη (μηνιάτικο) είδα με μεγάλη μου έκπληξη οτι πήρα περίπου £300 λιγότερες από όσο υπολόγιζα. Όσο με γνωρίζετε προσωπικά ξέρετε τί πράος και καθόλου αγχωτικός τύπος είμαι οπότε περιττό να πώ οτι έχασα τον ύπνο μου για καμιά βδομάδα. Μόλις συνειδητοποίησα οτι κάτι πάει στραβά άρχισα να την ψάχνω και παρατήρησα οτι στο payslip έγραφε στο πεδίο Tax Code: OT. Κάτι δεν μου άρεσε σε αυτό το ΟΤ και δεν είχα άδικο. Αυτό το κωδικό έχουν όσοι παίρνουν πάνω από £100k το χρόνο (εκατό χιλιάρικα μικτά). Ακόμα τόσα δεν παίρνω δυστυχώς. OT σημαίνει οτι δεν έχεις ουσιαστικά αφορολόγητο (allowance) οπότε σε φορολογούν για όλο το ποσό που παίρνεις! Φυσικά δεν έκατσα με σταυρωμένα τα χέρια και αφού πληροφορήθηκα οτι πρέπει να το διευθετήσω με το HMRC και όχι με την εταιρία μου, πήρα τηλέφωνο και περίμενα υπομονετικά. Πολύ, πολύ υπομονετικά. Μπορεί να μην έχει ΔΟΥ αλλά για τις συναλλαγές σου πρέπει να τηλεφωνήσεις. Και φανταστείτε ένα τηλ. κέντρο όπου καλεί όλη η Βρετανία….Μετά από 50 λεπτά αναμονή (!) ευτυχώς έπεσα σε μια συμπαθητική κυριούλα που επιβεβαίωσε οτι είμαι σε λάθος tax code και θα μου έστελνε ταχυδρομικώς την επιβεβαίωση ενώ θα ενημέρωναν και την εταιρία που εργάζομαι. Να μην τα πολυλογώ το χαρτί ήρθε μετά από περίπου 15 ημέρες και όντως έχω τον πιό common tax code που υπάρχει και είναι για το τρέχον φορολογικό έτος (April 2012-March 2013) ο 810L που βασικά σημαίνει οτι δικαιούμαι μέχρι £8100 το χρόνο αφορολόγητο όριο (allowance) δηλαδή για τα πρώτα £8100 δεν φορολογούμαι! Και ένα τέλειο εργαλείο για να υπολογίσετε πόσα μπορεί να βγάζετε καθαρά με αυτό το tax code στην Αγγλία είναι αυτό.
Απ’ ότι μου είπαν για το λάθος που έγινε θα πάρω rebate (επιστροφή). Αλλά ακόμα δεν ξέρω. Πρέπει να το δώ για να το πιστέψω. Το λάθος έγινε και τον Μάρτη που ανήκει στο προηγούμενο φορολογικό έτος και μάλλον τα έχασα εκεί τα λεφτά μου γιατί δεν το παρατήρησα. Οπότε προσοχή! Είναι τραγικό λάθος που έκανα και πρέπει όποιος έρθει για δουλειά εδώ να κάνει κάτι που εγώ δεν έκανα αρκετά όπως φαίνεται εκ του αποτελέσματος: Να ψάξει ακριβώς τί παίζει με φορολογικά, με National Insurance και τί μισθό θα πρέπει να κυνηγήσει.
Και με το aftermath του αποτελέσματος των εκλογών (ελπίζω σε νέες εκλογές για οριστικό ξεβράκωμα των νεοδημοκρατοπασοκοδεινοσαύρων) προβλέπεται τσουνάμι μετανάστευσης. Γιατί φυσικά τώρα για όλα φταίει η Αριστερά. Ενώ 38 χρόνια τώρα όλα ήταν ΓΑΜΑΤΑ. Με το που έδωσε ψηλό ποσοστό ο λαός σε ένα αριστερό κόμμα, ήρθε σχεδόν, η καταστροφή του κόσμου! Και θα κάνουν τα πάντα για να συγκυβερνήσουν και να μας αποτελειώσουν Σαμαράς & Βενιζέλος. Anyway….
Good luck.
Περί εκλογών
Ή μάλλον περί ψηφοφόρων. Δεν θα σας πώ τί να ψηφίσετε. Θα πώ όμως την άποψη μου και τί ΔΕΝ πρέπει να ψηφίσετε. Ή μάλλον θα προτείνω συμπεριφορές και θα απευθύνω εκκλήσεις. Για τις εκλογές της επόμενης Κυριακής. Τις κρισιμότερες της μεταπολίτευσης. Που κρίνεται το μέλλον της χώρας για τα επόμενα 20 χρόνια. Γιατί μετά την ψήφο σας την Κυριακή (και λέω ‘σας’ γιατί εμείς στο εξωτερικό είμαστε πολίτες β’ κατηγορίας και δεν δικαιούμαστε ψήφο) δεν έχει δικαιολογίες. Δεν έχει ‘αχ τί έκανα’, ‘δεν πρόσεξα’΄ κτλ. Δεν έχει μετά απεργίες και διαμαρτυρίες. Ότι ψηφίσετε θα το λουστείτε οπότε δικαιολογίες τέλος. Μικρά παιδιά δεν είμαστε. 30-τόσα χρόνια έχουμε δεί, έχουμε ακούσει, έχουμε μάθει υποτίθεται.
Προσωπικά για μένα όποιος ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι συνένοχος στο έγκλημα κατά της χώρας και κατά του λαού. Προσωπική άποψη. Από το 1974 και μετά, εδώ και 38 χρόνια δηλαδή, 38 ολόκληρα γαμημένα χρόνια αν είναι ποτέ δυνατόν, αυτές οι παρατάξεις έχουν φέρει τη χώρα εδώ που τη φέρανε. Δημόσιο, απάτες, σκάνδαλα, κακοδιαχείριση, μνημόνια, εξευτελισμός της χώρας, Ίμια, Μακεδονία, χρηματιστήρια, κουμπάροι, φοροδιαφυγή, ανομία, εγκληματικότητα, οικογενειοκρατία, ευρωαπάτη, υποκλοπές και ένα σωρό άπειρα άλλα έχουν φέρει τη χώρα στο απίστευτο σημείο ξεφτίλας, μιζέριας και έλλειψης προοπτικής. Κάθε φορά οι Έλληνες τους πιστεύανε και τους ξαναπιστεύανε και τους ξαναμαναπιστεύανε οτι αυτοί θα σώζανε την Ελλάδα. Και ακόμα και αν δεν τους θέλανε, υπήρχανε τα ψευτοδιλήμματα της χαμένης ψήφου, του οτι και οι άλλοι τα ίδια είναι, το οτι ο παππούς μου ήταν αντάρτης ή τον έσφαξαν οι αντάρτες ή ο μπαμπάς μου είναι ΠΑΣΟΚ και άλλα τέτοια γελοία. Λες και μιλάμε για ποδόσφαιρο και οχι για κάτι που εμείς αποφασίζουμε να καθορίσει τις ζωές και την καθημερινότητα μας.
Επί 38 χρόνια ψέμματα, ψέμματα, ψέμματα. Λίγο έργο και άπειρα λάθη. Εσκεμμένα τα περισσότερα. Και ακόμα και αν είσαι το πιό άρρωστο διορισμένο ακριβοπληρωμένο κομματόσκυλο δεν μπορεί να εθελοτυφλείς τόσο πολύ που να μην βλέπεις τί γίνεται γύρω σου! Μόνο εκ των αποτελεσμάτων να κρίνεις, ε μια καταστροφή την ψιλοβλέπεις. Ειδικά τα τελευταία χρόνια. Με την ακυβερνησία και το χάος του Καραμανλή και τα ψέμματα και τις λαμογιές του Παπανδρέου που μας οδήγησαν στο ΔΝΤ, στο πειραματικό εργαστήρι του νεοφιλελευθερισμού και μας κοπανάνε σαν χταπόδια καθημερινά. Η ανεργία από το 9% στο 22%, φτώχεια, εγκατάλειψη, εγκληματικότητα, προοπτική μηδέν. Και ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ ξέρουμε ποιοι φταίνε. Και όμως υπάρχει τουλάχιστον ένα 30% που πάλι θα τους ψηφίσει αυτούς τους δύο. Γιατί;
Καταρχάς υπάρχουν οι βολεμένοι. Αυτοί που χρόνια τώρα δεν καταλαβαίνουν τίποτα. Διορισμένοι, βολεμένοι, αραχτοί και δεν τρέχει κάστανο όλα καλά. Κομματόσκυλα, μέρος του συστήματος του βολεύει όλη η κατάσταση. Φυσικά, υπάρχουν οι αγαθιάρηδες που ζουν ανάμεσα μας, που αρνούνται να δούνε τί συμβαίνει αλλά επιμένουν να είναι πιστοί σε ένα κόμμα είτε επειδή αγνά το πιστεύουν, είτε γιατί νιώθουν οτι τη στιγμή αυτοί μπορούν να σώσουν τη χώρα. Το φάρμακο ακόμα αναζητείται. Μετά υπάρχει η πλειοψηφία αυτών που βρίσκουν ψευτοδικαιολογίες από τον φόβο του βασικά για να αποφύγουν να ψηφίσουν κάτι διαφορετικό. ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΤΕ ΡΕ! ΞΥΠΝΑΤΕ! Η πλειοψηφία εκτιμώ όμως είναι αυτοί ‘λόγω παράδοσης’. Πώς υποστηρίζουν τον ΠΑΟΚ ή ακούνε Iron Maiden έ έτσι σκέφτονται και για ΠΑΣΟΚ/ΝΔ. Δεν πρόκειται να αλλάξουν κόμμα ακόμα και αν το βρίζουν όλη μέρα, ακριβώς επειδή είναι ‘παράδοση’ οικογενειακή, του χωριού ή επειδή δεν ‘πάει αλλού το χέρι τους’.
Συγνώμη αλλά αυτά είναι παπαριές. Επιτέλους ας ψηφίσει ο Έλληνας με γνώμονα την σκέψη και το ρεαλισμό και ας αφήσει τους συναισθηματισμούς και τα κολλήματα. Θέλεις να ψηφίσεις ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ γιατί πραγματικά τους πιστεύεις; ΟΚ. Δεν το καταλαβαίνω αλλά το σέβομαι. Αλλά για οποιοσδήποτε άλλο λόγο, τότε είσαι απλά ΜΑΛΑΚΑΣ. Και πλέον όσοι τους ψηφίσουν ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να διαμαρτύρονται, ούτε να απεργούν, ούτε καν να μιλάνε. Εδώ και 38 χρόνια τους ξέρετε. Ακόμα και οι πιό βολεμένοι υποφέρουν από τη σαπίλα τους. Δικαιολογίες τέλος. ΤΕΛΟΣ!
Καλά για Χρυσά Αυγά κτλ δεν το συζητώ, είναι το αυγό του φιδιού που εξέθρεψε ο δικομματισμός και είναι τόσο κλισέ η άνοδος φασιστών σε περίοδο φτώχειας που καταντά αστείο. Απλά όποιος Έλληνας ψηφίσει κόμμα ΝΕΟΝΑΖΙ είναι περισσότερο από καθυστερημένος. Αστείοι είναι και όλοι αυτοί που τόσα χρόνια ήταν σε ΝΔ/ΠΑΣΟΚ και τώρα γίνανε αρχηγοί και φωνάζουν και βρίζουν τα πρώην κομματά τους. Δηλαδή ή μας δουλεύανε τόσο καιρό ή μας δουλεύουν τώρα. Απλά επικίνδυνοι και φαιδροί.
Ψηφίστε ότι γουστάρετε στη τελική αλλά με τη καρδιά σας. Εγώ αν με παρακολουθείτε ή με γνωρίζετε λίγο πολύ θα καταλάβατε τί θα ψήφιζα. Απλά θα πώ οτι το νεοφιλελευθερισμό και τον ψευτοσοσιαλισμό τον φάγαμε στη μάπα 38 χρόνια τώρα. Φτάνει. Απέτυχε το πείραμα. Παγκοσμίως. Ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε κάτι άλλο.
Καλό βόλι και ξανά ευχαριστώ στο Ελληνικό κράτος που με σέβεται και με αγαπά τόσο πολύ εμένα, την οικογένεια μου και όλους τους Έλληνες του εξωτερικού.
ΥΓ: Δείτε το και δεν θα χάσετε. Μην βλέπετε μόνο MEGA:
Περί κουλτούρας (αγγλικής)
Θέλεις να έρθεις σε μια ξένη χώρα. Πες οτι την έχεις την γλώσσα. Η γλώσσα αποτελεί ένα μόνο -σημαντικότατο- κομμάτι της κουλτούρας ενός λαού. Αν την αποκωδικοποιήσεις, καθώς και το context που αυτή εκφράζεται μπορείς να καταλάβεις πολλά για ένα λαό, το πώς σκέφτεται, να αιτιολογήσεις την συμπεριφορά του και να κατανοήσεις ένα κομμάτι της κουλτούρας του. Ποιά είναι όμως τα βασικότερα χαρακτηριστικά της κουλτούρας αυτού του λαού που εμείς λέμε Άγγλοι (=agloi=ugly???). Και είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τους Άγγλους από τους Ουαλούς, τους Σκωτσέζους ή τους ΒορειοΙρλανδούς γιατί ναι μεν ολοι Βρετανοί λέγονται αλλά οι διαφορές τους είναι μεγάλες σε ορισμένα θέματα. Anyway στην Αγγλία ζώ τώρα για τους Άγγλους θα γράψω.
Βέβαια μην περιμένετε σε ένα post ενός οποιουδήποτε blog ή ακόμα σε και σε άλλα site να διαβάσετε κάτι και μετά να πείτε ΟΚ τώρα κατανοώ την κουλτούρα και τη νοοτροπία των Άγγλων. Δεν είναι μαθηματική εξίσωση. Είναι ένα δυναμικό και ευμετάβλητο χαοτικό σύστημα που όμως επηρεάζεται από κάποιες μεταβλητές τις οποίες ναι μεν είναι καλό να γνωρίζεις (έρευνα σε internet, βιβλία, κτλ) αλλά φυσικά πρέπει να ζήσεις σε μια χώρα και να συναναστραφείς με τους ανθρώπους της για να πείς οτι αρχίζεις και καταλαβαίνεις κάποια από τα χαρακτηριστικά αυτού του λαού. Ποτέ δεν πρόκειται να το κατανοήσεις πλήρως. Δεν είναι και η φύση του αυτή. Εδώ ακόμα τη νοοτροπία και την κουλτούρα της ίδιας μας της χώρας δεν ξέρουμε 100% που λέει ο λόγος (;). Οπότε εννοείται οτι και εγώ δεν είμαι ειδικός της Αγγλικής κουλτούρας ή σκέψης, κάθε άλλο μάλιστα θα μπορούσατε να πείτε οτι έχω πλήρη μεσάνυχτα. Αλλά ο λόγος που τα γράφω αυτά είναι επειδή πραγματικά μου κέντρησε το ενδιαφέρον να μάθω κάποια βασικά στοιχεία της κουλτούρας των συναδέλφων και των φίλων μου, τις σκέψεις τους, τις συνήθειες του, τα κολλήματα και τους άγραφους κανόνες συμπεριφοράς και πρωτόκολλα. Οπότε έψαξα και βρήκα ένα βιβλιαράκι που σας το προτείνω αλλά υπάρχουν και άλλα πολλά που ίσως βοηθήσουν. Αλλά το συγκεκριμένο είναι μια καλή αρχή: Britain – Culture Smart! The Essential Guide to Customs & Culture.
Μέσα στο μαγικό πραγματικά αυτό μικρό βιβλιαράκι υπάρχει από ένα σύντομο ιστορικό της χώρας μέχρι και την κουλτούρα της pub, από το τί θεωρεί ο μέσος Άγγλος σαν πρέπον μέχρι το τί συνήθειες έχουν στο φαγητό. Γνώμη μου; Απαραίτητο εγχειρίδιο για όποιον θέλει να ζήσει στην Αγγλία. Τα top 10 ας πούμε του βιβλίου;
- Ειρωνία και αυτοσαρκασμός. Οι άγγλοι λατρεύουν να αυτοσαρκάζονται, έχουν απίστευτο χιούμορ, λατρεύουν stand up comedy και γενικά τις κωμωδίες και έχουν τρομερή αίσθηση της ειρωνίας αλλά όχι με την κακή έννοια. Είναι πολύ ακομπλεξάριστοι και αυτό ίσως φανεί περίεργο σε έναν ξένο, ακόμα και προσβλητικό. Αλλά γενικά δεν εννούν πάντα αυτό που λένε.
- Έχουν αυτό που λέμε το αίσθημα της εμπιστοσύνης. Σε σημείο ευκολόπιστου. Αν τους πείς κάτι θεωρούν οτι τους λες την αλήθεια. Στην τράπεζα, στις δημόσιες υπηρεσίες, στον γιατρό, στην δουλειά, παντού αν τους πεις κάτι για σένα θα το πιστέψουν γιατί είναι καλόπιστοι. Είναι κάτι το απίστευτο για εμάς τους Έλληνες που πχ θέλουμε για μια βεβαίωση από το Δήμο 300 δικαιολογιτικά και αποδεικτικά. Εδώ απλά σε πιστεύουν και σε εξυπηρετούν. Αλλά δεν είναι κορόιδα. Αν τους λες ψέμματα αργά ή γρήγορα θα σε βρούν και από τιμωρίες δεν αστειεύονται.
- Τους τρελλαίνει η τάξη, η δικαιοσύνη και είναι ‘πορωμένοι’ με την χώρα τους. Όχι εθνικιστές, αφού αυτοσαρκάζονται τρομερά, αλλά είναι τιμή τους και καμάρι τους που είναι Άγγλοι (προσοχή όχι Βρετανοί) που έχουν τη Βασίλισσα τους και γενικά έχουν μια τρέλα με οτιδήποτε αγγλικό (πχ σημαία). Κατάλοιπο της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας αυτή η αίσθηση του μεγαλείου της χώρας. Και ενίοτε μιας ανωτερότητας που σου βγάζουν με τα λόγια τους. Θεωρούν τους εαυτούς τους, το λαό τους σπουδαίο και ίσως ανώτερο από τους άλλους αλλά πάλι όχι με τη ρατσιστική έννοια. Όπως πχ θεωρούμε οι Έλληνες οτι εμείς και κανείς άλλος, οτι όταν εμείς τρώγαμε γύρο οι άλλοι τρώγανε βελανίδια που λέει και ο Βελόπουλος. Το αίσθημα επίσης της τάξης (order) και της δικαιοσύνης είναι τρομερά έντονο. Δείτε πχ το κόλλημα που έχουν με τις στολές (από τα παιδάκια στο σχολείο μέχρι το κάθε ξεχωριστό λειτουργό ή τον ταχυδρόμο ακόμα).
- Δεν έχουν σύνταγμα! Και όμως δεν έχουν. Έχουν ένα δυναμικό σύστημα νόμων ανάλογα με τις εποχές, τις ανάγκες και την ιστορία! Επίσης η Βασίλισσα είναι τυπικά, αρχηγός κράτους σε 15 Commonwealth χώρες (όπως ο Καναδάς, η Αυστραλία, η Ν.Ζηλανδία και η Τζαμάικα). Και κυρίως οι μεγαλύτερες γενιές, την έχουν τη Βασίλισσα μην βρέξει και μη στάξει. Μάλιστα το διάστημα που είμαι και εγώ εδώ, επειδή είναι το Jubilee (60 χρόνια βασιλίας) τώρα πρότεινε ένας MP (βουλευτής) να δώσουν όλοι οι Βρετανοί από 1 λίρα έτσι ώστε να μαζευτούν 60 εκατομμύρια για να της αγοράσουμε λέει δώρο ένα γιώτ που τόσο της λείπει!!!
- Λόγω του ιδιαίτερου κλίματος τα κρέατα, τα λαχανικά, τα φρούτα και τα δημητριακά στο νησί είναι πραγματικά φανταστικά. Φοβερή ποιότητα και σε αφθονία. Το πρόβλημα που η αγγλική κουζίνα είναι τόσο παρεξηγημένη είναι οτι μέχρι πρόσφατα τους Άγγλους δεν τους ενδιέφερε το πώς θα φάνε, δηλαδή το σωστό μαγείρεμα και η παρουσίαση αλλά απλά να φάνε και να τελειώνουνε. Και υπάρχει ακόμα αυτή η νοοτροπία, αφού τα ετοιματζίδικα κάνουν θραύση. Δεν ‘αγαπάνε’ την διαδικασία του φαγητού όπως πχ οι Έλληνες. Δεν υπάρχει ‘Καλή όρεξη’ στα Αγγλικά. Αυτό βέβαια αλλάζει σιγά-σιγά με όλους αυτούς τους διάσημους σεφ (Jamie Oliver, Gordon Ramsay, κτλ) και η κουζίνα έχει βελτιωθεί αρκετά ενώ υπάρχουν πραγματικά άπειρα καλά εστιατόρια. Βέβαια παράδοση παραμένει το fish & chips και το φαγητό της pub
- Fact: Οι Άγγλοι όταν τρώνε έχουν τρόπους, οι μερίδες είναι μικρές γιατί δεν πρέπει να μένει τίποτα στο πιάτο (!), ισχύει το dress code οπότε αν είναι να πάς για φαγητό έξω ρίξε μια ματιά στο site για το dress code και επίσης θεωρούν το service (εστιατόρια, ξενοδοχεία, pubs και οτιδήποτε έχει να κάνει με service) κάτι το σχετικά ‘υποτιμητικό’ και γι’αυτό θα δείτε στα McDonalds, στα τηλεφωνικά κέντρα, στα λεωφορεία, στα ξενοδοχεία ως επί το πλείστον ξένους (Ινδούς, Πακιστανούς, κτλ)
- Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι Άγγλοι δεν είναι τόσο καλοί στα ομαδικά αθλήματα (πχ ποδόσφαιρο); Για τους Άγγλους λοιπόν σημασία έχει η συμμετοχή στον αγώνα, ο αθλητισμός σαν έννοια και όχι σαν αυτοσκοπός και για το λόγο αυτό δεν έχουν τόσο έντονη την ιδέα του ‘killer instinct’ που έχουν οι άλλοι λαοί
- Το ‘Sorry’ και το ‘Thank you’ το έχουν όπως εμείς το ‘μαλάκα’. Ψωμοτύρι δηλαδή. Παντού ένα μόνιμο Sorry ακούς. Ακόμα και κάποιον κατά λάθος να σκουντήξεις στο δρόμο, Sorry αυτός θα σου ζητήσει. Είναι ευγενικός λαός αλλά θα έλεγα στα όρια της τυπολατρείας και δεν το εννοούν πάντα
- Έχουν απίστευτη τρέλλα με τα οικόσιτα ζώα. Πάνω από 7 εκατομμύρια σκυλιά και 6 εκατομμύρια γάτες….απίστευτο;
- Τελειώνω με ένα quote από το τέλος του βιβλίου: “The British continue to be stubborn but courteous, funny but infuriating, friendly but slow to make friends. Britain remains a remarkable and fascinating conundrum-to itself as well as to the outside world.”
Κυριακή βράδυ ολοκληρώνω το post αυτό, σπίτι μετά από ένα υπέροχο ΣΚ. Κρίμα πραγματικά που είμαστε τόσο υποανάπτυκτη χώρα και δεν μπορούν οι Έλληνες του εξωτερικού να ψηφίσουν στις εθνικές τους εκλογές. Λες και εμείς δεν είμαστε Έλληνες, δεν έχουμε συγγενείς στην Ελλάδα, ούτε φίλους. Λες και φυτρώσαμε στο εξωτερικό. Τέλος πάντων. Μέχρι τις εκλογές θα γράψω την άποψη μου γιατί αν δεν τα βγάλω από μέσα μου θα εκραγώ.
Καλό σας βράδυ και καλή εβδομάδα (πρωτομαγία στην Ελλάδα ε; εδώ δεν έχει αργία τώρα αλλά στις 7/5-Early May Bank Holiday)
Περι γλώσσας (αγγλικής)
Το οτι για να έρθεις μετανάστης στην Αγγλία πρέπει να γνωρίζεις Αγγλικά το θεωρώ αυτονόητο έτσι; Το επίπεδο των Αγγλικών όμως που χρειάζεται; Τί δυσκολίες συνάντησα εγώ και ακόμα τί με μπερδεύει; Πώς μπορεί κανείς να αποκτήσει ένα επιθυμητό επίπεδο Αγγλικών; Έχουμε και λέμε…
Γενικά μπορώ με αυταρέσκεια να πώ οτι τα Αγγλικά μου είναι καλά. Και πάντα μου άρεσαν και βιβλία μόνο Αγγλικά σχεδόν διαβάζω και Proficiency με Α είχα πάρει και για ένα χρόνο στη Γλασκόβη μέχρι και προφορά είχα αποκτήσει. Αλλά αυτό πριν 7 χρόνια. Πριν 8 μήνες (πέρασαν κιόλας 8 μήνες;) που ήρθα στην Αγγλία όλοι οι συνάδελφοι έλεγαν αφενός οτι τα μιλάω καλά, αφετέρου οτι για τους Άγγλους δεν έχει σημασία η προφορά και η τελειότητα στην σύνταξη ή στην γραμματική αλλά αν τελικά μπορείς να συνεννοηθείς. Και πιστέψτε με έχω άπειρα παραδείγματα από συναδέλφους με πολύ light αγγλικά που όμως έχουν καλές θέσεις αφού στην δουλειά τους είναι εξαιρετικοί και εν τέλει συνενοούμαστε. Οι Βρετανοί είναι πάρα πάρα πολύ ανεκτικός λαός και αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή. Το επίπεδο λοιπόν της Αγγλικής γλώσσας που χρειάζεται για κάποιον που ενδιαφέρεται να έρθει για δουλειά στην Βρετανία δεν είναι ανάγκη να είναι ακαδημαϊκό όπως του κουμπάρου μου Θοδωρή (inside joke) αλλά πρέπει να είναι τέτοιο που να σου επιτρέπει να δώσεις μια συνέντευξη, να συννενοηθείς με τον manager σου και τους συναδέλφους σου, να μπορείς να καταλάβεις τί σου λένε σε μια τράπεζα (πχ) και γενικά να μπορείς να είσαι άτομο που θα μιλάει σε μια παρέα-συνάντηση-meeting και όχι απλώς να κάθεσαι και να γνέφεις. Δεν έχει σημασία το Lower ή το Proficiency αλλά εν τέλει πόσο καταλαβαίνεις και πόσο μπορείς να συννενοηθείς με σχετική ευχέρια. Και φυσικά δεν έχει σημασία η προφορά. Καλό να υπάρχει και θα αποκτηθεί εν καιρώ αλλά δεν είναι απαραίτητο.
Τονίζω την ευχέρια στο να μπορείς να μιλήσεις γιατί είναι κάτι που αντιμετωπίζω και εγώ προσωπικά. Καταλαβαίνα από τη πρώτη στιγμή το 95% αυτών που ακούω. Αλλά ακόμα (σιγά-σιγά ανατρέπεται αυτό) χρειάζεται ένα σχετικό effort για να μεταφράσω την ‘Ελληνική’ σκέψη μου στα Αγγλικά οπότε καμιά φορά προτιμώ να σιωπώ παρά να μιλάω. Και αυτό έχεις ως αποτέλεσμα εγώ που γενικά είμαι εκφραστικός και φωνακλάς και γκρινιάρης (loud γενικώς) να με θεωρούν το ήσυχο παιδί που δεν μιλάει! Είναι μερικά πράγματα που κολλάνε ακόμα τον εγκέφαλο μου όπως διάφορα προθέματα ή αντωνυμίες (this or that??) και ομολογώ οτι ακόμα σκέφτομαι ‘Ελληνικά’ αλλά σιγά-σιγά αυτό αλλάζει και όλοι μου λένε οτι μιλάω fluently!Δεν τους πιστεύω. Ακόμα ξεφεύγουν μερικά Greeklish και ελπίζω να μην έχω πετάξει ασυναίσθητα κανένα “I’ve played them! – Τα έχω παίξει” ή κανένα “You take him and you incline – Τον παίρνεις και γέρνεις” (ΧΑΧΑΧΑ)...περισσότερα τέτοια εδώ.
Πώς να αποκτήσεις ένα πολύ καλό επίπεδο Αγγλικών; Θα περιγράψω απλώς τί έκανα εγώ όταν διάβαζα για το Proficiency και μετά όταν αγάπησα την γλώσσα:
- Ταινίες αγγλικές (κατά προτίμηση) ή αμερικάνικες με ή ακόμα καλύτερα χωρίς αγγλικούς υπότιτλους. Διασκεδαστικό και χρήσιμο.
- Βιβλία, εφημερίδες, περιοδικά, web site στα αγγλικά. Δεν ξέρετε μια λέξη τί σημαίνει; Αγοράστε ένα Αγγλικό λεξικό για να δείτε μια αγγλική περιγραφή της λέξης ή ψάξτε σε αγγλικό web dictionary. Είναι το Α και το Ω. Διαβάστε στα αγγλικά. Είναι και καλύτερο από την μετάφραση τις περισσότερες φορές.
- Συμμετέχετε στο LinkedIn ή σε blog ή στο tweeter στα Αγγλικά. Γράψτε σε ένα group, ανοίξτε λογαριασμό στα Αγγλικά. Apply your English.
- Το να μιλάς Αγγλικά στην Ελλάδα είναι λίγο δύσκολο το καταλαβαίνω αλλά μπορεί μέσω LinkedIn ή άλλων δικτύων να βρείς κάποια χρήσιμα connection και να τους απευθύνεις πρόσκληση για διάλογο μέσω Skype (πχ με κάποιον recruiter). Ακραίο; Όχι και τόσο όταν ψάχνεις για δουλειά και το έχεις πάρει στα σοβαρά. Το speaking part είναι το δυσκολότερο αλλά μάλλον και το πιό σημαντικό.