Μια φανταστική ιστορία ελληνικής αξιοκρατίας

Ελλάδα 2013. Μια χώρα με πρωτογενές πλεόνασμα, σε ανάπτυξη, με επιβραδυνόμενους ρυθμούς ανεργίας και φούλ στην δημοκρατία. Ας πάρουμε την αεροπορική εταιρία ΑΑ και την εποχική υπάλληλο ΔΜ. Η ΔΜ δουλεύει για 600 ευρώ σαν το σκυλί, με νυχτερινές βάρδιες, χωρίς υπερωρίες, με την άνωθεν εντολή οτι ο πελάτης έχει πάντα δίκιο ακόμα και αν είναι τύφλα και σε χουφτώνει εν ώρα εργασίας και μην τυχόν του χαλάσεις χατήρι γιατί θα τον χάσουμε από πελάτη. Η ΔΜ είναι μια από τις πολλές υπαλλήλους που εργάζονται όταν τις χρειάζονται τους καλοκαιρινούς μήνες και μετά άντε γειά του χρόνου πάλι και αν. Φυσικά άλλες δουλειές ανάλογες στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πολλές και όταν δεν εργάζονται δεν δικαιούνται καν επίδομα ανεργίας αφού αν το πάρεις μια φορά το κράτος θεωρεί οτι σου φτάνει και για τα επόμενα 30 χρόνια.

Η ΔΜ αγαπάει τη δουλειά της. Δίνει το 100% για αυτήν και είναι πραγματικά καλή σε αυτό που κάνει. Αλλά δεν ξέρει. Δεν ξέρει οτι ακόμα και στις αγιοποιημένες ελληνικές επιχειρήσεις πρέπει να στήσεις κώλο για να δείξεις την αξία σου. Οχι σε όλες. Μην θιχτείτε μερικοί που ψάχνετε ευκαρία. Αλλά σε πάρα πολλές εταιρίες ισχυει αυτός ο άγραφος κανόνας. Της γνωριμίας. Του γνωστού. Του φίλου. Της υποχρέωσης. Της ΔΜ της ανακοίνωσε ο διευθυντής προσωπικού οτι θα την μονιμοποιήσουν. Στην δουλειά που αγαπάει και που δίνει τα πάντα για αυτή. Η ΔΜ ξαφνικά άρχισε να κάνει όνειρα. Δυο βδομάδες που κράτησε αυτό το όνειρο η ΔΜ άρχισε να φτιάχνει στο μυαλό της το μέλλον της, να ελπίζει για κάτι καλύτερο και να μην σκέφτεται οτι μπορεί να αναγκαστεί και αυτή να μεταναστεύσει. Τα λεφτά πάλι δεν θα ήταν πολλά αλλά η λέξη ‘μόνιμη’ την γέμιζε ελπίδα για κάτι καλύτερο. Γιατί αγαπάει την ζωή στην Ελλάδα. Αγαπάει τη ζωή της εδώ, τη δουλειά της. Ξαφνικά -ίσως όχι τόσο τώρα που το σκέφτομαι αναδρομικά αφού στην Ελλάδα συνέβη- τα όνειρα έγιναν συντρίμμια.

Τόλμησες να κάνεις όνειρα στην Ελλάδα του 2013; ΠΑΡΤΑ!

Της ανακοινώθηκε με κάθε επισημότητα οτι τελικά δεν θα την κάνουν μόνιμη. Γιατί; Γιατί ‘ποιά είναι αυτή η ΔΜ; Δεν την ξέρω‘ αναφώνησε ο CEO της εταιρίας ΑΑ. Έπεσε ξένος δάχτυλος. Έπρεπε να βολέψουν την κόρη του τάδε. Η οικογένεια της ΔΜ ποτέ μα ποτέ αν και είχε άπειρες ευκαιρίες δεν εκμεταλλεύτηκε το όνομα της για να βολέψει κανένα παιδί της. Ηθική; Αρχές; Μαλακία; Όπως θέλετε πείτε το. Αλλά έτσι έμαθε να πορεύεται. Με τον σταυρό στο χέρι σε αυτή τη σάπια κοινωνία. Και τί κατάλαβε; Η ΔΜ να χάνει το κόσμο κάτω από τα πόδια της. Να ζει στο πετσί της μια αδικία όπως χιλιάδες άλλοι νέοι στην Ελλάδα της ανάπτυξης του Σαμαρά, του Βενιζέλου, των χρυσών αυγών. Η ΔΜ είναι χάλια ψυχολογικά, με την οικογένεια της να πασχίζει να την κάνει να συνέλθει. Τα όνειρα της γκρεμίστηκαν στα πόδια της κόρης του τάδε. Και επειδή δεν την ήξερε ο κύριος Ζ. Ο CEO τρομάρα του. Φυσικά έπρεπε να την περάσει ένα χεράκι για να την γνωρίσει. Γιατί αν δεν σε ξέρει ο CEO της κωλοεπιχείρησης είσαι ένα μηδενικό. Ακυρώνεται όλη η προσπάθεια και η δουλειά σου. Φυσικά κανείς δεν την υποσχέθηκε την μονιμότητα. Ιδιωτική εταιρία είναι ότι θέλει κάνει. Αλλά οχι και έτσι. Άλλο αυτό και άλλο η κοροϊδία. Και εγώ ιδιωτικό blog είμαι και οτι θέλω γράφω.

Αλλά ανεμενόμενη και η κοροϊδία και η απατεωνιά σε αυτή τη κατάσταση που βρίσκεται η χώρα. Στο βούρκο επιβιώνει αυτός που πατάει στις πλάτες των άλλων και μπράβο στον τάδε που βόλεψε την κόρη του. Η ΔΜ τώρα ξέρει. Ή πρέπει να μάθει. Να επιβιώνει. Να πατήσει στις πλάτες των άλλων. Να κοροϊδέψει. Να προδώσει τις αρχές με τις οποίες μεγάλωσε. Να γίνει και αυτή η κόρη του Χ που βολεύεται σε μια ιδιωτική εταιρία εις βάρος ενός άλλου που ίσως το αξίζει περισσότερο. Εσείς τί λέτε;

Η παραπάνω ιστορία ίσως δεν είναι φανταστική και οποιαδήποτε σχέση με πραγματικά πρόσωπα και καταστάσεις ίσως να μην είναι συμπτωματική. ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΑΖΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ. Αυτό έλειπε. Άντε γιατί πάλι θα μου τα πρήξουν μερικοί.

You may also like...

18 Responses

  1. Ελενιτσα says:

    Καλημέρα, περιμένω ακομα τη στιγμή κ το πόστ που θα γράψεις για τα καλα της Ελλάδας του 2013 και του καλού εκσυγχρονισμού, και πως βλέπεις πως το ΔΝΤ μόνο καλο μπορεί να μας κανει γιατι μας βάζει σε μια σειρά. Περιμένω να γράψεις πως η παραπάνω κοπέλα με τα προσόντα της θα βρει άλλη δουλεια καλύτερη στο Λονδίνο

  2. fromGR2UK says:

    Αστειεύεσαι φαντάζομαι! Αν οχι τότε συγκλονίζομαι αλλά σεβαστή η γνώμη σου. Η κοπέλα πρέπει σώνει και καλά να μεταναστεύσει δηλαδή για να δεί προκοπή; Και αν δεν θέλει; Πρέπει να του κάτσει του CEO για να βρει δουλειά; Λέω εγώ τώρα…..

  3. marianna says:

    Ακριβως ετσι. Οι λιγοι που εχουν ακομα δουλεια το ζουν στο πετσι τους αυτο.

  4. George says:

    Ισχύουν όλα και ακόμα παραπάνω … Ισχύει και στις πολυεθνικές … Διοικούνται απο έλληνες που ειναι ποτισμένος μα αυτή την νοοτροπία!!!

  5. To love life for what it is says:

    Καλησπέρα. Η πρώτη μου σκέψη στην ερώτηση που απευθύνεις
    (για το τι πρέπει να κάνει η ΔΜ για να επιβιώνει), ήταν ότι βεβαίως
    και πρέπει να συνεχίσει να “πηγαίνει με τον σταυρό στο χέρι”, όπως
    έγραψες. Γιατί, αν και αυτοί οι άνθρωποι λείψουν, δε θα έχει μείνει
    τίποτα να μας δίνει αισιοδοξία και να μας κάνει να ελπίζουμε σε
    κάτι καλύτερο. Μετά, όμως, αναρωτήθηκα: και για πόσο καιρό θα
    αντέχει να είναι πάντα – και άδικα – η χαμένη; Δε θέλει να
    πραγματοποιήσει τα όνειρά της; Να βελτιώσει τη ζωή της; Η καλύτερη
    μείξη ρεαλισμού και ιδεαλισμού, ας πούμε, που μπορώ τελικά να
    σκεφτώ, είναι η εξής: ας συνεχίσει να συμπεριφέρεται όπως της
    υπαγορεύει η συνείδησή της για όσο μπορέσει. Και αν, στο τέλος,
    κουραστεί και επιλέξει να κάνει υποχωρήσεις στην ακεραιότητά της
    (ποιός θα μπορούσε να την κατηγορήσει;), ας προσπαθεί τουλάχιστον,
    στο μέτρο των δυνατοτήτων της, να προωθεί έναν όσο γίνεται πιο
    “ηθικό” και έντιμο τρόπο σκέψης και λειτουργίας. Στο κάτω-κάτω,
    ούτε το σύστημα είναι εύκολο να αφήσεις να σε εξοντώσει, ούτε θα
    γίνεις ντε και σώνει λύκος και συ, αν αποφασίσεις να παίξεις με
    τους κανόνες του. Ίσως, μάλιστα, αν γίνεις κομμάτι του, να
    μπορέσεις πιο αποτελσματικά να το αλλάξεις, εκ των έσω.

  6. Έλα ρε Δημήτρη !!! Ευκολάκι !!!

    Πάει η ΔΜ στον κο. Ζ., τον CEO-μη χέσω, με κρυφό μικρόφωνο και κρυφή κάμερα, τον καταγράφει να της κάνει ανήθικες προτάσεις και μετά τον έχει του χεριού της !!! Αναλαμβάνει την θέση υποδιευθύντριας και βάζει όλη της την ενέργεια, τις γνώσεις της, τον ενθουσιασμό της και το ταλέντο της στο να κάνει την ΑΑ εταιρία της προκοπής, απολύει όλα τα λαμόγια και προσλαμβάνει ανθρώπους με μεράκι και όρεξη για δουλειά. Στο τέλος μηνύει και τον CEO-μη χέσω και του παίρνει ό,τι έχει και δεν έχει και η ιστορία έχει χάπυ εντ, μ’ αυτήν ον τοπ κι αυτόν στην φυλακή.
    Simples 🙂

    • fromGR2UK says:

      Χαχα καλό! Αν κ ποτέ δεν υπονόησα ότι της έγινε ανήθικη πρόταση.

      • A, sorry. Παρανόησα μάλλον επειδή έγραψες κάπου “Φυσικά έπρεπε να την περάσει ένα χεράκι για να την γνωρίσει.” 🙂

        Πέρα από την πλάκα πάντως και για να μιλήσουμε λίγο σοβαρά, το networking και οι γνωριμίες δεν είναι κακές. Μπορεί να είσαι ο Νο. 1 στην δουλειά σου, αλλά αν δεν προβάλλεις ο ίδιος/η ίδια τον εαυτό σου στους “σωστούς” ανθρώπους, σε κανένα μέρος του κόσμου δεν μπορείς να πας πολύ μακριά και να πετύχεις πράγματα. Καταλαβαίνω ότι το πόιντ της ιστορίας σου είναι άλλο, απλά το αναφέρω έτσι … … … εν τη ρύμει του λόγου.

        • *** εν τη ρύμη, όχι εν τη ρύμει !!!

          Τζίζους Κράιστ, έχω αρχίσει να ξεχνάω τα Ελληνικά μου !!!

          • Nostalgia says:

            ”Τζίζους Κράιστ”: Respect…
            Το λατρεύω και το κοπιάρω.. Μου αρέσει που κρατάς και τα κεφαλαία στην αρχή των λέξεων… με έφτιαξες το κέφι! 😀

  7. Nostalgia says:

    Ελενίτσα..πλάκα μας κάνεις???
    Μου φαίνεται χωρίς τον Αντωνάκη σου κα Κοκοβίκου δεν μπορείς να πατήσεις και να σταθείς μόνη σου στη γη..
    Σεβαστό, όπως λέει και ο φίλτατος blogger μας (ευγενικότατος), αλλά αυτά πες τα στην μάνα μου και τον πατέρα μου, που είδαν το παιδί τους να ξενιτεύεται, γιατί ο σταυρός που ύψωνε έπεσε και το πλάκωσε.
    Πες τους ΕΣΥ γιατί πρέπει να ζήσουμε χωριστά και να μην απολαύσουμε μαζί τα λίγα χρόνια που τους απομένουν.
    Πες τους ΕΣΥ γιατί υπάρχει η πιθανότητα να μην δουν εγγόνια από εμένα, μιας και όλα αρχίζουν ξανά από την αρχή, προσπαθώντας να αποδείξεις ότι είσαι καλός. Και Έλληνας και καλός.
    Αν εσύ κυρία Ελενίτσα πιστεύεις ότι ο Αντωνάκης και οι λοιποί του συναφιού, όλα αυτά τα χρόνια μας βάζουν σε σειρά, τότε κακομοίρα μου, καλά ΕΦΑΓΕΣ κι εσύ μαζί με αυτούς! Μιας και τα μέτρα που λαμβάνονται δεν σε πλήττουν και τόσο..
    Πες ΕΣΥ στις οικογένειες αυτών που αυτοκτονήσαν (και τονίζω όχι από δειλία, αλλά από απελπισία) μη μπορώντας να αντέξουν τα άλυτα προβλήματα που τους καταπλακώναν σε ανεξέλεγκτους ρυθμούς, αφού η σειρά των χαρατσιών και φόρων που επέβαλε ο κύριος Αντωνάκης ήταν με την κατάλληλη συχνότητα για να ευημερίσουμε, ΝΑΙ?
    Α ρε άβουλο μα βολεμένο πλάσμα που είσαι κυρία Ελενίτσα…
    Δεν κανονίζεις να δεις άλλη μια φορά το φοβερό ταινιάκι μας, μπας και θυμηθείς την ατάκα που πρέπει να βγει από τα χείλη όλων των Ελλήνων:
    ΞΥΠΝΗΣΑΝΕ ΟΙ ΣΚΛΑΒΟΙ ΑΝΤΩΝΑΚΗΗΗΗΗ!!!!

    Μπορεί να είμαι εριστική κα Ελενίτσα, αλλά κι εσύ θα πρέπει να σκέφτεσαι πριν να μιλάς!

    Το σωστό ποστ εδώ θα αναρτηθεί, όταν γίνετε άνθρωπος, όταν δείτε τον πόνο του διπλανού σας σαν δικό σας και συνειδητοποιήσετε την έκταση της ζημιάς στο γένος μας.

    Μπορεί να με ‘βγάλατε’ έξω από την χώρα μου (κι ευγνωμονώ τον Θεό και την χώρα αυτή που με δέχθηκε) , αλλά θα παλέψω για να γυρίσω στην πατρίδα μου, και θα κάνω ακόμα μεγαλύτερο αγώνα για να αλλάξω μυαλά σαν τα δικά σας.
    ΑΡΚΕΤΑ ΠΙΑ!

  8. elenitsa says:

    γεια σας και παλι, και μενα η πεθερα μου εχει δυο γιους στο εξωτερικο και αυτο σημαινει και τρια εγγονια μακρια της. Εγω λεω και ενα ευχαριστω που τρωω ενα καρβέλι ψωμί εδώ στα ξένα και αμα χρειαστούν οι δικοί μου να τους δώσω και σε κείνους αν τους έχουν μειώσει τη συνταξη. Ναι μεγαλώνουν τα παιδιά μου χωρίς τη γιαγιά αλλα ασ μην γινόμαστε γραφικοί, υπάρχει και το ιντερνετ. Και σίγουρα είναι πολύ πιο εύκολο και φοβάμαι πολύ λιγότερο το αύριο όταν δεν είμαι Ελλάδα. Και γω έχασα τη δουλειά μου γιατί δεν είχα τα κονε που είχαν οι άλλοι που έμειναν όταν εγώ πήρα πόδι, γιαυτό , δε θέλω να πω χαίρομαι, αλλά δεν νοιώθω τόσο άσχημα όταν όλοι αυτοί που μπήκαν στα Πανεπιστήμια από την πίσω πόρτα τρέμουν όπως έτρεμα και γω και ήμουν με φάρμακα πριν λίγα χρόνια. Μπορεί και να γει κάτι καλό από όλη αυτη την ιστορία και να μάθουν οι Έλληνες να είναι ευρωπαίοι. Όσο για τους σκλάβους, που ξυπνήσανε, αν θες να είσαι ξύπνιος να ανοίξεις μαγαζί και να γίνεις αφεντικό όχι να περιμένεις να μπεις στο δημόσιο και να το παίζεις μάγκας καθηγηταράς και να ζητάς σούπερ μισθούς επειδή διδάσκεις….. κοινώς ό,τι ναναι . Οι σκλάβοι που ξύπνησαν όταν δε θα υπάρχει φράγκο να δω πως θα πληρωθούν.

    • Nostalgia says:

      Δεν ξέρω αν είσαι η ίδια ελενίτσα με την πρώτη κυρία, αλλά μιας και το σχόλιό σου δεν το καλοέπιασα..ας διευκρινήσω κάποια πράγματα, προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
      Αν αναφέρεσαι σε εμένα και την ατάκα από την κα Κοκοβίκου, θα ήθελα απλά να διευκρινήσω, ότι το δημόσιο ούτε να το φτύσω δεν ήθελα, στο Πολυτεχνείο μπήκα από την μπροστινή πόρτα χωρίς φροντιστήρια (μιας και οι γονείς μου δεν είχαν) και μια χαρά δούλεψα όλα τα χρόνια σπουδών και μετά για να τα βγάλω πέρα. Ποτέ δεν έπιασα τον εαυτό μου να τρέμει όταν ξέμενα από δουλειά, γιατί πίστευα στις δυνατότητές μου κι έβρισκα πάντα κάτι. Το αν χαρακτηρίζομαι γραφικός χαρακτήρας επειδή νοσταλγώ τους γονείς μου και τα βλέπω μαύρα εδώ νιώθοντας σαν την καλαμιά στον κάμπο, ας είναι..μα δίνω περιθώριο προσαρμογής.
      Δεν είναι το παν να είσαι αφεντικό στη δουλειά, αλλά το ΠΑΝ είναι να είσαι αφεντικό του εαυτού σου.
      Μην υποτιμάτε το έργο του καθηγητή, γιατί μέσα στα πολλά σκατά υπάρχουν και κάποιοι που είναι διαμάντια και όπως και να έχει είναι αυτοί οι οποίοι μας παρέχουν γνώση. Το πόση και την ποιότητα, ας μην το αναλύσουμε, είναι άλλο μεγάλο θέμα, αλλά ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα.
      Οι σκλάβοι που ευελπιστώ να ξυπνήσουν είναι αυτοί που θα απαιτήσουν την κυριαρχία της ζωής τους πίσω. Όχι τους παχυλούς μισθούς, αλλά την ελευθερία και την ευκαιρία να ορθοποδήσουν. Ισότιμα και αξιοκρατικά.
      Φράγκο ήδη δεν υπάρχει, μιας και συνεχώς μειώνουν τις μικροσυντάξεις και εφευρίσκουν νέα χαράτσια για αύξηση εσόδων του κράτους, τα οποία παρεπιπτόντως ποτέ δεν είναι αρκετά ώστε έστω και μια δόση να δωθεί χωρίς τις απειλές επικείμενης χρεοκωπίας.. Μάλλον τα χαράτσια είναι για να πληρώνονται οι παχυλοί μισθοί και καλοραμένα κουστούμια του μεσιέ Αντωνάκη και λοιπών..
      Τέλος πάντως, τα πράγματα είναι απλά..
      Σε αυτό το blog έχουμε ελευθερία λόγου και απόψεων. Whatever σεβαστό..

  9. fromGR2UK says:

    “…να περιμένεις να μπεις στο δημόσιο και να το παίζεις μάγκας καθηγηταράς και να ζητάς σούπερ μισθούς επειδή διδάσκεις….. κοινώς ό,τι ναναι” είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν να είναι οτι νά ναι ένας καθηγητής που δίνει στα παιδιά σου τα εργαλεία να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι; Συγχέεις τον δημόσιο υπάλληλο στην ΔΟΥ Άμφισσας που ξύνεται και παίζει Sudoku με τον δημόσιο υπάλληλο νοσοκόμα, δικαστή, καθηγητή που μπορεί να παράγει και κάποιο έργο στην τελική.

    Εσύ υποθέτω θεωρείς τον εαυτό σου έξυπνο και καλά κάνεις. Για πες μας που έχεις το μαγαζί σου να έρθουμε να αγοράσουμε κάτι.

  10. elenitsa says:

    Δεν εννοω κατι για κανεναν, και συμφωνω με το σχολειο πως υπαρχουν καθηγητες διαμαντια. Απλα δεν μου αρεσει εμεις οι οσοι εμεις ειμαστε εκτος Ελλαδας να τα βλεπουμε ολα μαυρα. Ασ τα δουμε εστω γκρι για να δινουμε δυναμη σε οσους μειναν πισω. Και επιτελους πραγματικα ομως, σταματηστε να κλαιγεστε, ολοι οσοι κλαιγεστε, και εννοω και το Δημητρη , δεν τον λεω φιλο πια, φιλοι ημασταν παλια, τωρα μονο απο το μπλογκ τα λεμε, οχι δικη μου επιλογη παρολα αυτα, (μαγαζι δεν εχω Δημητρη, ηταν σχημα λογου, εννοουσα οτι πρεπει να μην περιμενουμε τα ψιχουλα απο το κρατος, να προσπαθουμε να δημιουργουμε νεα εφοδια, να γινουμε αξιοι να μας ζητανε στις δουλειες, οχι επειδη πηραμε πριν δεκα χρονια ενα πτυχιο να ζηταμε και τα ρεστα και να το παιζουμε καποιοι, σχεδον ολοι εχουν τουλαχιστον ενα πτυχιο σε αυτη τη ριμαδοχωρα, για να μην πω και δυο και τρια),που τον θυμαμαι απο τοτε τρομερο Ελληναρα, και ας πει οτι θελει, ακομα ειναι , με την καλη εννοια παντα, τι ελεγα, ξεχασα, α ναι. Σταματηστε να κλαιγεστε που φυγατε απο τα σπιτια σας. Τυχεροι ημαστε, να λεμε ενα ευχαριστω, να κανουμε και ενα σταυρο, υπαρχει και το skype να δει η γιαγια τα εγγονακια, και καθε Καλοκαιρι, Πασχα και γιορτες. Δεν τα βαζω με τους εκπαιδευτικους, με κανεναν δεν τα βαζω, η μαλλον τα βαζω περισσοτερο με τους συνδικαλιστες, γιατι τους εχω δει κ αυτους, με τις μαλλουρες τους, να φουσκωνουν τα μυαλα των εκπαιδευτικων, και να τους λενε πως μπορουν να εχουν τα παντα με τις απεργιες. Δεν ειναι ετσι, η απεργια πρεπει να γινεται με μετρο, γιατι αλλιως χανει την αξια της. Προσωπικα ελπιζω τα παιδια μου να πανε καπου αλλου σχολειο και να ζησω καπου αλλου εκτος Ελλαδας, γιατι στην Ελλαδα ολα ειναι μπαχαλο. Και το χειροτερο ειναι πως ο Ελληνας δεν πιστευει στον εκσυχρονισμο, δεν πιστευει στο μελλον, δεν πιστευει στην Ευρώπη. Να ειμασταν Τουρκια αυτο να το καταλαβω. Δεν είμαστε όμως, η τουλαχιστον νομιζουμε ότι δεν είμαστε. Αυτά. (Ακόμη) δημοκρατια έχουμε και ο καθένας λέει τη γνώμη του. Δε χρειάζεται όμως όλοι να συμφωνούμε. Δημήτρη αν έχετε χρόνο ελάτε και από εδώ, έχουμε θάλασσα…

    • fromGR2UK says:

      Διαφωνούμε σε τόσο το υπατομικό επίπεδο που αρχίζει και γίνεται ενδιαφέρον!

  11. Markos says:

    Παίδες, βασικό και απαραίτητο για να γίνονται ολοκληρωμένοι συλλογισμοί πολιτικο κοινωνικής φύσεως, είναι κάποιες βασικές γνώσεις ιστορίες. Το λέω πολύ φιλικά. Η περίοδος αυτή, κατά την οποία έχει ενταθεί το φαινόμενο της μετανάστευσης, είναι μια γνώριμη περίοδος για την Ελληνική ιστορία των χρεοκοπιών και των πολιτικών ανωμαλιών. Έχουν ξανασυμβεί αυτά. Η μετανάστευση ιδανικά δεν πρέπει να είναι Στέλιος Καζαντζίδης και μαύρη ξενιτιά, αλλά νηφάλι α επιλογή για συγκεκριμένους λόγους. Το συναίσθημα δε βοηθά. Όσοι βρίσκονται η βρεθούν στο εξωτερικό γνωρίζουν ότι τα πράγμα είναι απλά. Ο λόγος που στην Ελλάδα είμαστε συναισθηματικοί και συνεχώς με το παράπονο του αδικημένου, είναι ότι δε ζούμε σε μια κανονική χώρα αλλά σε ένα οθωμανικό κατάλοιπο που συνεχώς παλεύει να ορίσει την ύπαρξη του μέσα στο διεθνές στερέωμα. Τόσο απλά

Leave a Reply